Een mens leert toch elke dag iets bij!

Gisteren tijdens een etentje onder collegas kwam het al snel op het onderwerp fietsen (ale?!)

Eén van mijn collegas vroeg me toen of ik al gehoord had van het merk De Rosa. Ik moet toegeven dat ik er tot die moment nog nooit van had gehoord.

Ondertussen ben ik natuurlijk één en ander gaan opzoeken en dit zien er mij zeer mooie fietsen uit!

Dit is duidelijk Italiaans top design! Op de site vind ik niet direct de prijs van zo’n fiets maar een goede verstaander heeft al door dat dit meer gaat kosten dan het gemiddeld instapmodel.

Oordeel vooral zelf op: http://www.derosanews.com/

Vandaag stond in de krant te lezen dat Lance Armstrong van plan is om in 2009 alle voorjaarsklassiekers te rijden. Allemaal, behalve Parijs-Roubaix. Ook heeft hij nogmaals bevestigd dat hij voor de eerste keer wil deelnemen aan de Giro.

Als je het even nuchter bekijkt is het allemaal zo gek niet hoor!

Iedereen weet dat Lance Armstrong nooit veel klassiekers gereden heeft. De enige wapenfeiten die ik terugvind zijn de volgende:

Winnaar van de Waalse Pijl in 1996 en dat zelfde jaar tweede in Luik-Bastenaken-Luik. Tweede in de Amstel Gold race in 1999 en 2001

Niet echt een klassieke carriere om over naar huis te schrijven niet waar? Als we dan ook nog weten dat hij nog nooit heeft deelgenomen aan de Ronde van Italie maar wel al enkele ritten heeft gewonnen in de Vuelta en 7x de Tour de France, dan valt de puzzel toch min of meer in elkaar.

De voorjaarsklassiekers beginnen traditioneel met het ‘Belgisch openingsweekend” en eindigen begin mei in Duitsland. Hieronder zet ik ze allemaal even op een rij:

Omloop Het Volk, Kuurne-Brussel-Kuurne , Milaan-San Remo, Dwars door Vlaanderen, E3 Prijs Vlaanderen, Brabantse Pijl, Ronde van Vlaanderen, Gent-Wevelgem, Parijs-Roubaix, Amstel Gold Race, Waalse Pijl, Luik-Bastenaken-Luik en Rund um den Henninger Turm

Parijs-Roubaix gaat hij niet rijden, misschien omdat daar de kans op vallen te groot is?

De Giro of Ronde van Italie begint meestal vlak na het voorjaarsseizoen… Voel je hem komen? Als voorbereiding kan dit tellen!

Ondanks het feit dat ik eerder al aangaf van geen Armstrong fan te zijn, kijk ik nu alvast uit naar het nieuwe seizoen! Armstrong heeft namelijk niks meer te bewijzen. Hij kan enkel zijn status nog opkrikken. Laat ons hopen dat hij de concurrentie niet van in het begin verpletterd en dat we een super spannend wielerseizoen mogen beleven!

Njammie! Vandaag weer een leuk hebbedingetje tegengekomen op internet!

De Colnago Ferrari CF7 is een koersfiets die voortkomt uit een samenwerking van Ferrari en Colnago.

Als ik het goed begrijp uit de uitleg op de Colnago site worden dit soort fietsen af en toe gemaakt sinds 1989.

Heel veel uitleg staat er niet bij, maar hoeft dat? Bekijk gewoon de foto en je weet genoeg!
Wat ik wel weet is dat er maar 99 van deze fietsen gemaakt worden. Dat geeft al een idee van wat zo’n fiets gaat kosten!

Nu is het natuurlijk nog wachten op de eerste Ferrari met een trekhaak zodat je je fietsenrek er op kan zetten!

UPDATE:

het bestaat, een Ferrari met een fietsendrager
<

Zo juist heb ik de laatste bladzijde omgeslagen van ‘De Planckaerts, kroniek van een wielerdynastie’.

De Planckaerts is een boek over het wielerverleden van de familie Planckaert. Het gaat niet alleen over Eddy maar ook over zijn broers.
Waar het in de televisie serie weinig of nooit gaat over wielrennen, gaat het in dit boek enkel daarover. Voor wielerliefhebbers is dit boek dan ook een welkome aanvulling.

De auteur, Jeroen Denaeghel, verzorgd ook mee de produktie van de Planckaerts dus hij is waarschijnlijk wel vertrouwd met de familie. Dit maakt dat het een boek is waarin ze hun mond niet houden over niks en niemand. Het boek staat vol met anekdotes en weetjes uit de wielergeschiedenis, meestal grappig maar soms ook tragisch.

Als wielerliefhebber vind ik dat het heel vlot leest! Het boek begint bij Willy en gaat zo via Walter, Eddy en Jo tot bij Francesco. Alle Planckaerts komen dus uitgebreid aan bod en dat maakt het aangenaam om lezen. Ook de vele fotos zijn prettig om te zien.

Je moet absoluut geen fan van Eddy Planckaert zijn om toch te kunnen genieten hiervan en dat is een mooie prestatie van de auteur.

Groeten

Kristof

Dat de wielervrienden niet rijden met regenweer, dat is een gegeven. Mij kan wat regen niet schelen, allez, dat denk ik toch, want met natte wegen ben k eigenlijk nog nooit vertrokken. Maar k weet toch niet echt waar ze zich druk over maken. De weersgesteldheid zegt met dat t een eenzame tocht zal worden.

Deze keer via de website mn knooppuntenroute uitgezet. Schoon route, door de akkers van t waasland. Naar Beveren, doorsteken naar Sint-Niklaas, en daar ongeveer terugkeren.
50 km, dus een uurtje of twee.

Onderweg, regen van het striemende type.
Wind die te catalogeren was als “strak”
Nu weet k waarom de makkers niet gaan rijden als t regent. Na een kilometer of drie voel je t nat aan je rug van t opspattend water. Na een kilometer of 20 over de rustige landbouwwegen krijg je t uitzicht van een veldrijder op de Koppenbergcross. En nog eens 10 kilometer later voel je zelfs (ik heb niet van die speciale beschermingsstukken) de voetjes natter en natter worden. Ijskoude douches
onderweg.

Maar wat doet t deugd om dan thuis te komen en een lekker warm doucheke te pakken !
En vooral… onderuit te kunnen zakken, en te beseffen dat je goed gesport hebt.

raf (e-at.blogspot.com)