Weerterbergen

Van Nederland kan je veel zeggen… Het zit er vol met Hollanders, ze hebben geen goei koereurs zoals bij ons.. En toch, ze kennen er wel degelijk iets van fietsen!

De laatste drie dagen was ik op weekend in het prachtige Weerterbergen in Nederlands Limburg.

Uiteraard had ik mijn fiets bij om gezellig met het vrouwtje een tocht te gaan maken. Ik had me aan de receptie van het bungalowpark waar een fiets- en wandelkaart gehaald en daarmee gewapend begonnen we aan onze tocht.

Na een paar honderd meters merkte ik al op dat men het fietsen in Nederland net iets anders aanpakt dan in Belgie. Je hebt overal maar dan ook overal fietspaden. Geen geschilderde streep op de baan waar je nog altijd het risico loopt om van je fiets gereden te worden, nee hoor. In Nederland heb je naast de baan, mooi gescheiden van het wegdek, een fietspad. De fietspaden waar wij op reden waren in het midden zelfs gescheiden met signalisatie zodat je zeker niet op een tegenligger rijdt.

Uiteraard heb je in de polders waar amper een auto komt niet van die fietspaden nodig. Alles is daar zo plat dat je al van kilometers ver een tegenligger ziet aankomen.

Op de fietskaart die we bij hadden stonden duidelijk de fietsknooppunten aangegeven en die hebben we dan ook gevold. Op onze tocht van een dikke 30 kilometer, ben ik maar één bordje tegengekomen dat niet helemaal duidelijk was dus dat meer dan in orde.

Het landschap rond Weert is zeer landelijk. Via een poepchique villawijk belandden we midden in de polders waar je nog molens hebt en waar de ene boerderij de andere afwisselt.
Op de terugweg hebben we gekozen om met de wind in de rug een heel stuk naast het kanaal te rijden tot we weer in in Weerterbergen waren. Heerlijk!

Ik kan er maar één ding over zeggen: Nederland = fietsland!

Gisteren heb ik voor de eerste maal een rit van de Ronde van het Waasland gereden.

Voor de verandering was het eens niet met de koersfiets maar met de mountainbike. Als het weer zowat natter begint te worden gaat meestal mijn goesting voor de koersfiets ook vlug over
Zeker als zoals nu de bladeren beginnen vallen kan het voor een koersfiets bijzonder glad zijn.

Anyway, terug naar de rit in Beveren.

Aangekomen verschoot ik onmiddellijk van het groot aantal bikers dat reeds ter plaats was. Blijkbaar is mountainbiken heel erg populair!

De rit zelf was op zijn minst gezegd heel aangenaam. Het was een mooie combinatie van weg en off-road stukjes met als hoogte punt voor mij de bossen van Haasdonk.
Nooit geweten dat er zo dicht bij huis zoveel mountainbike-fun te beleven valt.

Dit was nog maar de zesde rit dus de komende zondagen ga ik mij nog goed amuseren op de mountainbike.

Mensen die het programma willen kennen kunnen hier terecht:

http://www.rondevanhetwaasland.be/index2.htm

Groeten

Kristof

Deze zondag hebben we deelgenomen aan de 5de Baken Fietseling.

De Fietseling is een organisatie van Baken, een school voor leerlingen die meer aandacht nodig hebben dan de doorsnee leerling.
De school is gelegen in Sint-Niklaas en daar zijn we dan ook vertrokken. Je kon kiezen tussen een rit van 75 en 110km. Omdat wij met de fiets eerst nog van Zwijndrecht moesten komen hebben we gekozen om de 75 te rijden.

De rit zelf was goed aangegeven en stuurde ons in eerste instantie terug naar Haasdonk, Beveren, Zwijndrecht, Melsele en zo naar Kruibeke. Het tweede deel van de rit ging terug voorbij Sint-Niklaas, vlak voor Lokeren en dan nog lans Sinaai, Sint-Pauwels,enz.
Op zich kenden we de route wel min of meer omdat we geregeld in die buurt rijden. Een opmerking van Raf, niet onterecht, was dat er in het Waasland toch wel wat mooiere stukken te vinden zijn dan degene die op de route lagen.

Anderzijds was het een mooie training weeral en de opbrengst van de rit zal allicht wel om de school te steunen zijn.

Toch nog één opmerking over de bevoorrading:
De bevoorrading was in een cafe ergens onderweg. Buiten een stuk peperkoek en een appelsien was er niks te krijgen. Ja, je had ook nog een ‘boertige’ cafebazin die redelijk duidelijk liet merken dat het toch de bedoeling was van een consumptie te nemen bij haar.

Dat was dus een beetje een teleurstelling en bovendien kwamen we kort daarna nog één of andere gekke ijsboer tegen die eerst met veel show aan het claxonneren was toen we heel even van het fietspad moesten afwijken en die dan een kilometer verder zelf op het fietspad geparkeerd stond?!

Soit, we hebben ons kilometers weer gehad en dat is het belangrijkste. Voor mij was het de eerste keer boven de 100 dit jaar dus op naar de volgende!

Deze zondag hebben we de 60 km van de Affligemse Pijl gereden.

We vertrokken aan de parochiezaal van Essene, een deelgemeente van Affligem.

Vanaf daar werden we in eerste instantie een heel deel over steenwegen richting Ninove gevoerd. Gelukkig eens we daar voorbij waren begon het mooie stuk van de rit.
Op een gegeven moment zaten we in deelgemeenten  van Geraardsbergen dus ik begon al stilletjes aan te vrezen dat we ‘De Muur’ voorgeschoteld gingen krijgen. Gelukkig was dit niet het geval en de enige echte kuitenbijter die we kregen was de ‘Congoberg’.

De rest van de rit voerde ons door het mooie Pajottenland terug richting Essene alwaar een lekkere Affligem op ons stond te wachten.

Het mag gezegd, voor de inschrijfprijs van 3 euro was het goed georganiseerd, goed bewegwijzerd, goede bevoorrading én dan nog eens een gratis Affligem op het einde.

Mooi zo!

Gisteren hebben we in Temse de eerste ‘grote’ toerrit vanhet seizoen gereden.
Voor de 5de maal organiseerde WTC De 4 Kronen de ‘Memorial Rudy Peerens’.

Deze memorial is een eerbetoon aan een overleden lid van deze WTC. Rudy is enkele jaren geleden aangereden door een vrachtwagen terwijl ze met de club de Ronde Van Vlaanderen voor toeristen aan het rijden waren.

Over de rit zelf dan… Samen met Mieneke ben ik ’s morgens vertrokken in Melsele richting Temse. Na een klein halfuur waren we aan Sporthal Temsica waar de inschrijving was. Alles was goed georganiseerd dus de inschrijving verliep zeer vlot.
Het parcours voerde ons onmiddellijk over de brug van Temse richting Bornem/Weert. Vandaar passeerden we onder andere Buggenhout, Peizegem, Merchtem, enz.

Het weer was super en het parcours was mooi dus meer kan je als deelnemer en organisatie niet wensen denk ik!

Na een paar uur waren we terug in Temse waar we nog vlug een donkere Leffe hebben gedronken en vandaar zijn we terug naar Melsele gereden.

90 kilometer op de teller en genoten van de rit, laat de volgende ritten maar vlug komen!

Gisteren heb ik voor de allereerste keer een mountainbike route gedaan.
Een hele ervaring! In de positieve zin natuurlijk.

Op internet had ik gezien dat er in Affligem een mtb route van BLOSO was. Omdat ik gisteren toch bij mijn schoonouders moest zijn had ik ineens mijn mountainbike maar meegenomen.

Aan het gemeentehuis/sporthal van Affligem start de route. Er staat daar een bord van BLOSO waar op staat dat het een route is van 28km, van gemiddelde moeilijkheidsgraad en dat ze ongeveer 3 uur duurt (?!!!). Toen ik dat zag moest ik toch even glimlachen, dat is minder dan 10km per uur, voor wie met de koersfiets rijd is dit gewoon belachelijk! Uiteindelijk ben ik zelf toch ook een uur en drie kwartier onderweg geweest. Maar een groot deel hiervan komt door terug te moeten rijden voor pijltjes die ik gemist had, in tweede instantie natuurlijk ook door het parcours. Hier en daar moet je af en toe lekker trappen om vooruit te gaan.

Soit, vanaf de start staat de route aangegeven met kleine blauwe pijltjes. Je moet verdomd goed opletten want je mist er heel vlug één. Ik ben dan ook kort na de start helemaal terug naar het begin moeten rijden omdat ik er één voorbij gereden was.
Tweede keer goede keer dan maar. Je wordt bijna onmiddellijk het veld ingestuurd en daar blijf je grotendeels de rest van de rit. Af en toe moet je eens een baan kruisen maar elke keer wordt je vrij vlug terug van de baan gehaald om terug door het veld te gaan rijden. Hier en daar krijg je ook een leuke helling te verteren maar met een mtb is dit kinderspel natuurlijk.
Het laatste stukje is iets meer gewone baan maar dat is omdat men o.a. de Eksterenberg nog wil meenemen.

Kort samengevat: zeer zeker een welkome afwisseling op de gewone baanroutes en voor herhaling vatbaar!

Gisterenavond was ik eigenlijk een tevreden man!

Voor de eerste keer in al die jaren ben ik met de fiets van het werk naar huis gereden.
Ik werk in Wemmel en woon in Melsele dus eigenlijk is dat een mooi ritje.

Via het forum van wielertoerist.be had ik een vraag gesteld over welke route ik best kon volgen en dit was het antwoord:

Wemmel - Brussegem - Merchtem - Peizegem - Buggenhout - Temse - Melsele.

Achteraf bekeken schijnt dit vrij goed te kloppen. Ik heb enkel in Buggenhout even getwijfeld over de weg en uiteindelijk Via Sint-Amands de Scheldedijken opgereden.

Na het drukke stuk van Wemmel tot Buggenhout is de Scheldedijk echt een verademing. Prachtige natuur met de geur van de Schelde in je neus.
Het enige waar je op moet letten zijn de vele andere wielertoeristen en groepen die tegen hoog tempo over de dijk scheuren.

Na enkele kilometers zie je achter een bocht de torens van Temse te voorschijn komen en dan weet je dat je bijna thuis bent.
In Temse is het eigenlijk één rechte lijn via Steendorp, Bazel, Burcht, Zwijndrecht en Melsele.

Het was een leuke rit en uiteindelijk 52km lang. Dit is zeker voor herhaling vatbaar!

De Eddy Merckx route in Meise is een route die al lang op mijn verlanglijstje stond!

Ze vertrekt in Sint-Brixius-Rode aan de fietsenfabriek van Eddy Merckx en voert je zo via o.a. Wemmel, Merchtem, Nieuwenrode en Grimbergen. Het grootste deel van de route gaat echter over het grondgebied van Meise en deelgemeenten. (Als je niet weet waar de Merckx fabriek is, zoek dan naar ijssalon Sint Brixius, dat is er echt vlak bij. Dat salon staat aangegeven, anders kan je wel effe zoeken!)

Van aan het vertrek ga je via een klein omwegje naar een brug over de A12 richting plantentuin. Naast de planten tuin is een wegje dat je naar Bouchout brengt, dé villawijk van Meise. Vanaf daar is het af en toe even stevig doortrappen op de verschillende klimmetjes maar niks onoverkomelijks. De groene gordel rond Brussel is echt prachtig en bovenop de hellingen heb je een uitzonderlijk uitzicht!

Probeer echter van niet te veel weg te dromen bij het uitzicht want heel geregeld wordt je zomaar in een piepklein doorgangetje of wegje gestuurd. Ik ben zelf een paar keer moeten terugkeren omdat ik een bordje gemist had. Dit wil niet zeggen dat de route niet goed bewegwijzerd is, integendeel zelfs!

Na een dikke twintig kilometer wordt je dan terug over de A12 gestuurd en is het rustig uitbollen tot je terug aan de Merckx fabriek komt.

Conclusie: een prachtige rit doorheen de groene gordel van Brussel en 37km genieten van mooie landschappen en pitoreske dorpjes.

Voor meer foto’s en een plannetje kan je hier klikken.

Vandaag om 7u15 opgestaan om me naar Sint Niklaas te begeven. Op de kalender van wielertoerist.be had ik gezien dat daar een wegrit voor wielertoeristen was van 40/60km. Ideaal dus om het jaar mee te starten. Toen ik echter buiten kwam om mijn fietsrek op de auto te zetten, sloeg de schrik me even om het hart. Alles lag nog wit en bevroren. In de auto zag ik dat het exact 0 graden was!

Soit, na een paar boterhammekes en een goeie tas koffie ben ik dan toch mijn maat gaan ophalen en zijn we naar Sint Niklaas vertrokken. Daar aangekomen gingen we op zoek naar ‘Sportcentrum Watermolen’… uiteindelijk bleek het om het stadion van Red Star Waasland te gaan. Ondertussen was gelukkig de lucht al wat opgeklaard en het meeste wit was ook al van de baan verdwenen. We zijn ons vlug gaan inschrijven en zijn dan op de fiets gesprongen.

Vanuit Sint Niklaas ging het richting Tielrode en dan verder naar Belsele, Sinaai, Elversele en terug naar Sint Niklaas. Prachtige rit op een zonnige zondagmorgend! Voor mij waren het nieuwe wegen dus dat is altijd mooi meegenomen. Het grootste stuk van de rit ging door landelijk gebied en villawijken.

Naast de wegritten waren er ook mountainbike tochten voorzien. Ik weet niet waarom maar elke keer als die mannen helemaal volgespat van de modder ons pad kruisten, kreeg ik ook zin om te mountainbiken. (ik zal me nog maar even inhouden want als ik een mountainbike koop verklaart mijn vrouw mij gek!)

Het mag gezegd, de organisatoren, WTC Kontakt uit Sint Niklaas, hadden dit goed voorbereid! De inschrijving verliep vlot, de kantine was meer dan groot genoeg voor achteraf een pint te drinken, er waren voorzieningen om de mountainbikes schoon te spuiten enz. In de cafetaria hing een blad waarop stond dat er 606 deelnemers waren… mooie beloning voor de organisatoren!

Mooie start van het seizoen en hopelijk mogen de komende ritten ook zo goed georganiseerd zijn!

Je koopt een mooie fietsroutekaart, en stippelt een mooie route uit van een kleine honderd kilometer.
Het principe is simpel: allemaal fietsroutes over rustige wegen, je schrijft de nummertjes van de knooppunten op, en je rijdt van t ene nummerke naar t andere.

Fietsen doe je echter niet “in principe” maar op een zadel.
Dat bleek al snel, want de mooi opgeschreven papiertjes bleken niet volledig te kloppen. Vertrokken in Zwijndrecht, richting Temse. Na t derde knooppunt, moest ik richting knooppunt A en kreeg de keuze tussen B en C!! Omdat je t praktisch hebt willen houden, heb je natuurlijk enkel de nummertjes en niet de volledige kaart bij.
Nu was het in een regio die ik nog enigszins ken, maar toch… je verwacht een feilloos navigatiesysteem, en dat is het toch niet helemaal.

Dus op een “min of meer” kennis van het parcours dan maar verder gereden. Je doet op die manier toch snel enkele kilometers extra, en met de wind strak op t snuitje begon dat te wegen. Na een kilometer of 25 besloot ik het oorspronkelijke routeplan te veranderen, en niet verder langs de Schelde t Waasland in te duiken. Als de wind dan toch voluit blaast, dan is t beter van die even in de rug te voelen, en waar gaat dat beter dan terug langs de Schelde? Uiteraard mag het nooit saai worden, dus voor de afwisseling nam ik rechteroever. Zo naar Antwerpen en dan terug oversteken. Wel Rupelmonde ligt dan wel op Linkeroever… De Rupel ligt wel mooi op Rechteroever… Wat maakt dat ik die dus ook weer over moest. De eerste brug die hebben ze in Godbetert… BOOM gelegd. En van in Boom is de kortste weg naar huis; inderdaad. De Boomsesteenweg. K zou den avenue van de Ikeas en Tegeloutlets nu niet meteen omschrijven als idyllisch en aangenaam. Op het laatste nog
langs Wilrijk en Hoboken, zo door de fietstunnel aan de Kennedytunnel en terug in Zwijndrecht met een niet onaardige 70 km op de teller.

Nu, was t erg van wat rond te rijden? Niet echt. Was de Boomsesteenweg tof? Niet echt. Wat echt erg was op deze tocht waren de idyllische Scheldeboorden. De Familie komt buiten, mij niet gelaten… MAAR enkele vragen:
- Moet de hond die toch niet luistert echt los lopen? t zelfde trouwens met uw Kinderen die de woorden “Aan de kant” “Stop” en “Laat die mens passeren” met een wilde spurt naar t midden van de baan beantwoorden!
- Wie heeft allemaal de onweerstaanbare drang om wanneer iemand op een koersfiets komt aanrijden op t allerlaatste moment plots, en zonder de minste aanleiding het jaagpad over te steken? Aan de seniele bompa die dacht dit te moeten proberen… Dat k niet vol op u geknald ben wilt zeggen dat gij ongeloofelijk veel chance hebt in uw leven. k zou zeker adviseren om met de Lotto te spelen !
- En tenslotte aan de ronduit debiele automobilist die in Temse mij van de baan wilde rammen… Zag u dan echt niet dat het alleen een voetpad was, en dat het dus verboden is om daar op te fietsen? Er stond nochtans een verkeersbord om dat aan te duiden! En als u het dan al niet zag (met uw hoedje dat over uw ogen zakte kan ik me dat nog voorstellen) waar maakt u zich dan druk over als u met uw fucking Datsun nog twee meter plaats overschot hebt om te passeren?

En ja, sommigen zijn meer wielerterroristen dan fietstoeristen, maar als ik ne keer of 10 op één middag alle hoffelijkheid die in mn lijf zit moet samenschrapen om de wegmisbruikers onder onze bevolking niet met erg gepaste agressie te beantwoorden, dan is t van die kant ook ver gekomen.

Het was me met andere woorden een aangenaam middagje fietsen. Speciale vermelding ook voor mijn fietsleverancier. Voor de eerste keer heb ik een tocht van meer dan 30 km mogen rijden met wielen die rond zijn (zelfs op t einde nog !!!)

Overigens… je kan al die knooppuntkaarten kopen (6 Euro per stuk, maar voor die prijs heb je ook enkele honderden kilometers fietsroutes)
maar waarom zou je? Er bestaat nu www.fietsnet.be daar kan je je route volledig en op veilige straten en baantjes uitstippelen.
Of je kan een fietsgps kopen natuurlijk. Dan is t ineens gedaan met de zever van uw weg te zoeken.

Gesmeerde groeten

r@f (van e-at.blogspot.com)