Het begin van een nieuw wielerseizoen is de ideale gelegenheid om jullie een gloednieuwe collectie voor te stellen!

In één van mijn vorige artikels bracht ik jullie reeds op de hoogte van het bestaan van www.primalshop.be en nu mag ik toch met enige trots ook de 2010 collectie aankondigen.

Vanaf midden februari is deze collectie ook te bestellen op de shop, maar ondertussen kunnen jullie nog genieten van tal van aanbiedingen op de vorige collectie.

Groeten

Kristof

2009 is duidelijk niet het jaar van de bekende medemens!

Na Jackson, Yasmine en Felice zullen we het vanaf nu ook zonder VDB moeten stellen.

Het nieuws is net bekend gemaakt dat VDB op 34 jarige leeftijd overleden zou zijn.
Men spreekt van het feit dat hij overleden is aan de gevolgen van een long embolie in Afrika…

Ongetwijfeld gaan we hier de komende dagen alles van te weten komen maar via deze weg toch al onze innige deelneming aan alle nabestaanden.

Het belgische wielrennen verliest een grote mijnheer vandaag!

Frank, you are still the best!

Njammie! Vandaag weer een leuk hebbedingetje tegengekomen op internet!

De Colnago Ferrari CF7 is een koersfiets die voortkomt uit een samenwerking van Ferrari en Colnago.

Als ik het goed begrijp uit de uitleg op de Colnago site worden dit soort fietsen af en toe gemaakt sinds 1989.

Heel veel uitleg staat er niet bij, maar hoeft dat? Bekijk gewoon de foto en je weet genoeg!
Wat ik wel weet is dat er maar 99 van deze fietsen gemaakt worden. Dat geeft al een idee van wat zo’n fiets gaat kosten!

Nu is het natuurlijk nog wachten op de eerste Ferrari met een trekhaak zodat je je fietsenrek er op kan zetten!

UPDATE:

het bestaat, een Ferrari met een fietsendrager
<

Zo juist heb ik de laatste bladzijde omgeslagen van ‘De Planckaerts, kroniek van een wielerdynastie’.

De Planckaerts is een boek over het wielerverleden van de familie Planckaert. Het gaat niet alleen over Eddy maar ook over zijn broers.
Waar het in de televisie serie weinig of nooit gaat over wielrennen, gaat het in dit boek enkel daarover. Voor wielerliefhebbers is dit boek dan ook een welkome aanvulling.

De auteur, Jeroen Denaeghel, verzorgd ook mee de produktie van de Planckaerts dus hij is waarschijnlijk wel vertrouwd met de familie. Dit maakt dat het een boek is waarin ze hun mond niet houden over niks en niemand. Het boek staat vol met anekdotes en weetjes uit de wielergeschiedenis, meestal grappig maar soms ook tragisch.

Als wielerliefhebber vind ik dat het heel vlot leest! Het boek begint bij Willy en gaat zo via Walter, Eddy en Jo tot bij Francesco. Alle Planckaerts komen dus uitgebreid aan bod en dat maakt het aangenaam om lezen. Ook de vele fotos zijn prettig om te zien.

Je moet absoluut geen fan van Eddy Planckaert zijn om toch te kunnen genieten hiervan en dat is een mooie prestatie van de auteur.

Groeten

Kristof

Dat de wielervrienden niet rijden met regenweer, dat is een gegeven. Mij kan wat regen niet schelen, allez, dat denk ik toch, want met natte wegen ben k eigenlijk nog nooit vertrokken. Maar k weet toch niet echt waar ze zich druk over maken. De weersgesteldheid zegt met dat t een eenzame tocht zal worden.

Deze keer via de website mn knooppuntenroute uitgezet. Schoon route, door de akkers van t waasland. Naar Beveren, doorsteken naar Sint-Niklaas, en daar ongeveer terugkeren.
50 km, dus een uurtje of twee.

Onderweg, regen van het striemende type.
Wind die te catalogeren was als “strak”
Nu weet k waarom de makkers niet gaan rijden als t regent. Na een kilometer of drie voel je t nat aan je rug van t opspattend water. Na een kilometer of 20 over de rustige landbouwwegen krijg je t uitzicht van een veldrijder op de Koppenbergcross. En nog eens 10 kilometer later voel je zelfs (ik heb niet van die speciale beschermingsstukken) de voetjes natter en natter worden. Ijskoude douches
onderweg.

Maar wat doet t deugd om dan thuis te komen en een lekker warm doucheke te pakken !
En vooral… onderuit te kunnen zakken, en te beseffen dat je goed gesport hebt.

raf (e-at.blogspot.com)

 Ik weet het wel, het is nog geen nieuwjaar want de Sint en kindje Jezus moeten eerst nog passeren.

Toch heb ik al een lijstje gemaakt met goede voornemens. Meer specifiek, ik heb een lijstje gemaakt van de ritten die ik volgend jaar graag wil rijden. Uiteraard is dit een ‘draft’ en kan er nog veel veranderen tegen dat de ritten effectief plaatsvinden maar een goed plan begint met een goede planning!

Zondag 29 maart 2009: E3 prijs Vlaanderen: 83 km
http://www.velotour.be/?p=e3-index
Zaterdag 4 april 2009: De Ronde van Vlaanderen: ? km
http://www.rvv.be/nl/
Zaterdag 1 augustus 2009: Sean Kelly: 70 km
http://www.seankelly.be/
Zondag 9 augustus 2009: Fietsdodentocht: 100 km
http://www.fietsdodentocht.be/
Breskensrit
Ronde van de Hartekinderen
Zwijndrecht-Zwijndrecht

Ik kijk er naar uit om de agenda van men fietsmakkers te leren kennen zodat we een ‘vergadering’ kunnen inlassen ergens in de polders om onze agendas naast elkaar te leggen.

Als er mensen zijn die nog ritten kennen die we écht moeten rijden, laat het dan zeker weten in de comments!

Vanaf ik de data weet van de ritten hierboven zal ik deze post nog aanpassen.

Zaterdag 9 augustus 2008 stond de Breskensrit op het programma.

De Breskensrit is een semi-klassieker die georganiseerd wordt door de Ritsers uit Verrebroek. Voor mij was het de eerste keer dat ik deelnam dus ik was benieuwd wat er me te wachten stond.
Je kan kiezen tussen 80 en 135km en ik heb voor de korte rit gekozen.

Om 8u00 stond ik in Verrebroek om me in te schrijven, samen met enkele tientallen andere wielerliefhebbers. Blijkbaar reden de meesten de 135 want toen ik ingeschreven was, was ik de enige die naar rechts afsloeg om het parcours van de 80 te volgen.

In het begin was er wel een klein probleempje… Ik was begonnen met geel-rode pijltjes te volgen tot opeens na 30 km, juist voorbij Doel, de pijltjes niet meer schenen te kloppen. Langs de kant stonden drie andere deelnemers die er ook niet aan uit konden en me lieten stoppen. Eén van die mannen heeft naar het noodnummer gebeld dat op ons start-kaart stond en te horen gekregen dat we de witte pijlen op de grond moesten volgen?! Uiteindelijk bleek dat we een vijftal kilometer van het parcours verwijderd waren dus dat viel mee. Even heb ik in het wiel van die mannen gehangen tot we terug op het parcours waren, maar dan heb ik ze laten rijden omdat ze veel te vlug reden voor mij.

Los van de pijltjes was het wel een mooi parcours. Bij de 80 rij je niet naar Breskens (zoals ik eerst dacht) maar ga via Hulst to juist voor Terneuzen en zo terug naar Verrebroek. Het is een mooi vlak parcours waar je amper een auto tegenkomt. Het enige wat af en toe lastig was, was de wind op kop.

Omdat ik deze keer helemaal alleen reed, had ik wel de indruk dat het langer duurde dan de 100km van de Fietsdodentocht vorige week, maar ik vond het toch voor herhaling vatbaar!

Hieronder nog enkele fotos: